Lord Howe-eiland: een duurzaam paradijs

Redactie Lonely Planet
Lord Howe-eiland: een duurzaam paradijs

Maar weinig Australiërs realiseren zich dat Nieuw-Caledonië, een volwaardig Frans overzees grondgebied, eigenlijk dichter bij Sidney dan bij Auckland in Nieuw-Zeeland ligt. Net zo fascinerend, en wederom net zo dichtbij – 741 kilometer vanaf Brisbane of 779 kilometer vanaf Sidney – ligt het vulkanische Lord Howe-eiland. De meeste Aussies hebben nog nooit van dit deel van Australië gehoord, laat staan dat ze er geweest zijn. Het eiland, dat in the middle of nowhere als een soort King Kong-filmset uit de Stille Oceaan opduikt, is ecologisch gezien het bijzondere buitenbeentje van het land down-under.  

Eeuwenlang geïsoleerd

Op de een of andere manier is het Lord Howe-eiland ontkomen aan de verkenningstochten van de Polynesiërs, Melanesiërs en Micronesiërs die rond 3000 v.Chr. in de Stille Oceaan plaatsvonden. Ook de slimme inwoners van Australië hebben in 60.000 jaar nooit de kust van Lord Howe bereikt. Het eiland kon zonder de invloed van mensen haar eigen evolutie ontwikkelen, totdat het in 1788 ontdekt werd door luitenant Henry Ball. Op zijn route aan boord het Engelse schip HMS Supply naar het afgelegen eiland Norfolk vielen de hoge bergen van het eiland hem op. Zoals de Engelse marine-traditie het voorschreef vernoemde Ball het eiland naar graaf Richard Howe die toentertijd Lord van de Admiraliteit van Engeland was. 

In 1834 werd er op Lord Howe een permanente basis voor walvisjacht opgericht. Toen de walvispopulatie begon uit te dunnen startte men met het exporteren van planten. De inheemse Kentia palm (Howea forsteriana) bleek namelijk een populaire plant bij de bourgeoisie in de 20ste eeuw. Toch hebben er zich volgens de statistieken nooit meer dan 400 mensen op het eiland gevestigd. 

Foto: scleaver/ iStock

De focus op duurzaamheid

Vandaag de dag is toerisme de belangrijkste sector, maar er worden niet meer dan 400 toeristen op het eiland toegestaan. Het milieu is hier erg kostbaar en kwam in 1982 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO te staan. Het eiland wordt subtropisch genoemd, maar het heeft wel de zuidelijkste koraalriffen ter wereld. De zee rondom het eiland barst van de felgekleurde doolhoven van koraal waarin de prachtigste, kleurrijkste vissen en schildpadden rondzwemmen. Ook de vogelpopulatie is hier welvarend. In tegenstelling tot de Mauritaanse dodo en de Nieuw-Zeelandse moa is de inheemse Lord-Howeral (Gallirallus sylvestris), een langzame vogel die niet kan vliegen, nog niet uitgestorven maar alleen bedreigd. 

De grootste bedreiging voor de Lord-Howeral en al zijn andere gevederde vrienden is de zwarte rat die tijdens de scheepsramp van de SS Makambo op Ned’s Beach in 1918 zijn intrede maakte. In de afgelopen eeuw hebben de ratten hebben al vijf andere bedreigde vogelsoorten en een aantal plantensoorten op Lord-Howe uitgeroeid, maar er lijkt nu een einde te komen aan deze bedreiging. Een discussie en planning van bijna 20 jaar heeft tot een ongediertebestrijdingsprogramma geleid, wat halverwege 2019 is begonnen. Gehoopt wordt dat Lord Howe aan het einde van dit jaar vrij van ratten zal zijn. 

Tot rust komen op Lord Howe

Doordat de kosten voor luchtvaart, accommodatie en eten en drinken hier nog steeds erg hoog zijn – zelfs in het laagseizoen kost een enkeltje ongeveer 600 Australische dollar, een overnachting in een simpel motel al snel 250 dollar en een liter melk 5 dollar – blijft het eiland wel verfrissend leeg en rustig. Mobiel bereik en internettoegang zijn schaars en bij de meeste accommodaties – op het elegante Pinetrees Lodge na – lijkt het alsof de tijd heeft stilgestaan. Dit is een plek waar je drie versnellingen terug kunt schakelen. Laat alle stress los, leg je telefoon weg en pak er een boek bij. 

Lorde Howe Eiland | Foto: wallix/ iStock

Ontdek de bergtoppen van het eiland 

Wellicht duurt het een paar dagen voordat je de grootsheid van de bergen, stranden en lagune op je in hebt laten werken. Dit is een overweldigende natuur op grootse schaal, en zodra je gewend bent aan de eilandtijd kun je jezelf belonen met een dagwandeling naar de top van Mt Gower, op 875 meter hoogte. Deze bergtop, die vaak gehuld is in een dik pak wolken, heeft zijn eigen microklimaat en regenschaduw, maar het meest indrukwekkend is het onvergetelijke uitzicht vanaf de top. 

Hoe kom je er: minivliegtuigjes en fietsen

De vliegreis naar Lord Howe alleen al is onderdeel van het avontuur. Vanaf de oostkust van Australië vlieg je twee uren in een Dash 8 propellervliegtuigje over open zee, waarna je landt op een verouderde landingsbaan die op een van de weinige vlakke stukjes eiland direct naast de oceaan ligt. Als je daarna door een shuttle naar je accommodatie bent gebracht wordt Lord Howe heerlijk voertuigvrij. Volg de “mensenmassa” naar de fietsverhuur en verken het eiland per fiets, waarbij je het grootste deel van de 14,55 vierkante kilometer over verharde wegen kunt fietsen (het wordt een uitdaging om de snelheidslimiet van 25 kilometer per uur te verbreken). 

Openingsbeeld: photosbyash/Getty Images 


Volg Lonely Planet op Instagram