Column Dennis Storm: struisvogeltactiek

Redactie Lonely Planet
Column Dennis Storm: struisvogeltactiek

Er zijn op de wereld twee soorten koeien. Allereerst zijn er koeien, zoals het kalf op de foto, waar we graag naar kijken. We erkennen zonder het precies onder woorden te kunnen brengen de schoonheid van het beest. Zoals ik in Chili bij dit kalf de onbedwingbare behoefte voelde om het dier een gemoedelijke aai over zijn kop te geven en mijn handen door zijn dikke vacht te duwen. De natuur en de benijdenswaardige zorgeloosheid van dieren kunnen alle zorgen en gedachten die op ieder ander moment op de achtergrond door ons hoofd spoken verdrukken. Je bent als een kind op de kinderboerderij: vol verwondering. 

Tegelijkertijd is er nog een ander soort koe. Deze ligt op ons bord, getransformeerd tot gehakt of een plakje rosbief op ons brood. Deze koe is eigenlijk helemaal geen koe, ja ergens lang geleden misschien wel, maar nu is het gewoon een product. Er schuilt toch ook helemaal geen kwaad in het eten van vlees, het is toch niet zo dat we dieren pijn doen of zo?

Sinds klein kind heb ik vlees gegeten en zielsveel van dieren gehouden. Dat laatste doe ik nog steeds, het eerste niet meer. De schoonheid die ik wereldwijd heb mogen zien heeft daaraan bijgedragen. Op een gegeven moment kon ik alles wat scheef is aan vlees eten niet meer recht lullen of negeren. Als ik midden in Chili aan de rand van een vergeten dorp de tijd vergeet omdat ik vol verwondering naar dit beest sta te kijken, hoe kan ik dan een uur later vlees eten? Natuurlijk is het kalf op de foto identiek aan het kalf in de bio-industrie. En wat voor biologisch stickertje er ook op de plastic verpakking is geplakt waar het vlees in zit, het dier heeft een rotleven achter de rug en is op brute wijze geslacht omdat wij nu eenmaal een plak vlees op ons brood willen. Gelukkig komt er steeds meer bewustzijn, al zijn er ook nog steeds mensen die geloven dat ze vlees nódig hebben, die geloven dat de dieren die wij eten een schitterend leven achter de rug hebben of beweren dat bijvoorbeeld het kalf op de foto geen gevoel heeft. Alle argumenten voor het eten van vlees zijn al vele malen ontkracht, terwijl de bewijzen dat we beter af zijn zonder vlees-industrie zich blijven opstapelen. Desondanks slachten we ieder jaar 60 miljard dieren. Je leest het goed: 60 miljárd.  

Er zijn op de wereld niet alleen twee soorten koeien, er zijn twee soorten dieren. Woest worden we als iemand de kuikens op de kinderboerderij of onze hond pijn doet (en terecht), maar de honderd duizenden kuikens die iedere dag levend in gehaktmolens worden gegooid of kalfjes die een stalen pen door hun hoofd krijgen geschoten negeren we. Struisvogeltactiek. Het gebeurt overal ter wereld, ook in Nederland, maar het gebeurt achter de schermen dus het is niet waar. Of het zal allemaal wel meevallen. Bovendien sterven ze een humane dood, toch? 

Terug naar Zuid-Amerika. Een wijs indiaan zei eens: ‘Nature gives us everything for free. Nature doesn’t charge us any money. All nature asks of us is that we protect it.’ Het wordt tijd dat we de koppen uit het zand halen en die verantwoordelijkheid nemen. Zo niet, dan schijnen we binnenkort op zoek te moeten naar een nieuwe planeet om te koloniseren. En ik weet niet hoe jij daarover denkt, maar ik heb daar geen zin in. Deze is veel te mooi.

Lees ook de eerste column van Dennis: 'Zien zonder te kijken'

Deze column verscheen in het maartnummer van Lonely Planet Traveller. Deze kun je hier bestellen.

Openingsbeeld: Dennis Storm


Volg Lonely Planet op Instagram