Het monster van Tanzania dat in een vulkaan woonde

Redactie Lonely Planet
Het monster van Tanzania dat in een vulkaan woonde

'Het gebeurde ‘s nachts in het pikkedonker. Ze sliepen op de grond bij het kampvuur. De man voelde een hete adem op zijn gezicht. Daarna een verschrikkelijke pijn van de klauwen. Toen hij zijn ogen opende, ving hij een glimp op van iets gigantisch.'

Een verhaal van de Meru-stam in Arusha

Vanaf de rand ziet de groene kom van de Ngurdoto-vulkaankrater in Tanzania er vredig uit. De 15 miljoen jaar oude krater is de ingevallen caldera van een oude vulkaan. De buitenwereld ontdekte de krater pas 100 jaar geleden en het was zo’n vijf decennia lang verboden terrein. Als er ergens op aarde een plek is waar een mysterieus beest met amberkleurige ogen en klauwen zo lang als vingers zich zou kunnen verstoppen, dan is het hier in Ngurdoto. Maar als we willen weten of Gurumico, het beroemde monster uit de lokale legendes, echt bestaat, zullen we moeten afdalen naar de bodem van de krater.

Mutosha Sabath gaat ons voor naar beneden langs een oud olifantenpad. Met zijn geweer baant hij zich een weg door gigantische spinnenwebben en bladeren zo groot als surfplanken. Na flink wat geklauter bereiken we de bodem, waar twee grote kafferbuffels ons op staan te wachten. ‘Ga gelijk liggen als ze op je af komen stormen,’ fluistert Mutosha terwijl we erlangs schuifelen. ‘Dan denken ze dat je een boomstam bent en springen ze over je heen.’ Deze theorie hoeven we gelukkig niet te testen op de zompige bodem; de buffels snuiven onze geur op en draven het bos in.

Het is heel speciaal en tegelijkertijd een beetje angstaanjagend om te weten dat we momenteel de enige mensen zijn in dit diepe gat. Onverwachte bewegingen en geritsel in het riet doen onze nekharen overeind staan, maar de wilde dieren van Ngurdoto die niet gewend zijn om hun habitat te delen, houden zich vandaag verborgen voor Homo sapiens. Gurumica is in geen velden of wegen te bekennen. ‘Een monster?’ zegt Mutosha fronsend als ik hem het verhaal vertel. 

Ranger Muthosa Sabath in de Ngurdoto-vulkaankrater

Ngurdoto houdt zijn geheimen voor zichzelf, maar de rest van Arusha National Park is minder terughoudend. Mount Meru torent uit boven Arusha, de top van de berg gesluierd in wolken.Tijdens de slingerende rit de berg op komen we bavianen tegen die plagerig midden op de weg blijven zitten. Paarse vlinderbloemen maken plaats voor jeneverbesbomen en ceders als we nog hoger komen, omhuld door donker mos en mistflarden. Als de helling te steil wordt, gaan we te voet verder. Het duurt niet lang tot we bij een drassige krater aankomen, bezaaid met lavagesteente in allerlei vormen en maten.
Het uitzicht vanaf de top is fenomenaal. In de verte zien we de dunne, roze streep flamingo’s van het Momella-meer. Op deze plek kwam de Meru-stam lang geleden samen om geiten te offeren aan de god Njeku, voor regenval of een vruchtbaar huwelijk. Als ze de volgende dag alleen maar botten terugvonden, wisten ze dat hun gebeden waren verhoord. We hebben geen geit bij ons om te offeren, maar weer onderweg naar beneden in de jeep zien we de uitwerpselen van luipaarden en weten we dat we niet alleen zijn geweest op de berg. 

Meer mysterieuze verhalen? Ontdek de oude mythes van IJsland

Openingsbeeld: Jonathan Gregson / Lonely Planet


Volg Lonely Planet op Instagram